હજી પણ એમને ખાના ખરાબી ની ખબર ક્યા છે

 

હજી પણ એમને ખાના ખરાબી ની ખબર ક્યા છે,
હજી પણ અમને પુછી રહ્યા છે કે તારુ ઘર ક્યા છે.

મને પણ કોઇ શક પહેલી નજર ના પ્રેમ પર ક્યા છે,
મગર મારા તરફ એની હવે પહેલા જેવી નજર ક્યા છે.

મળી લઈએ હવે આવે સુખદ અંજામ ઉલ્ફત નો,
તને મારી ફીકર ક્યા છે, મને તારી ફીકર ક્યા છે.

બીછાવ્યા તો નથી એમાય કાંટા કોઇયે “બેફામ”
મરણ પહેલા જરા હુ જોઇ લઊ મારી કબર ક્યા છે.

-“બેફામ”

મારી વેણીમાં ચાર ચાર ફૂલ

મારી વેણીમાં ચાર ચાર ફૂલ

 

મારી વેણીમાં ચાર ચાર ફૂલ
અંબોડલે સોહે સોહામણી ઝૂલ



પહેલું ફૂલ,
જાણે મારા સસરાજી શોભતા
જાણે પેલું મોગરાંનું ફૂલ
એની સુવાસે મ્હેકે ઘર ઘરનો ઓરડો
ગંભીર ને સૌમાં અતુલ



મારી વેણીમાં ચાર ચાર ફૂલ
અંબોડલે સોહે સોહામણી ઝૂલ



બીજું ફૂલ,
જાણે મારી નણંદ પેલી નાનકી
જાણે પેલું ચંપાનું ફૂલ
જ્યારે જુઓ ત્યારે ખીલ્યું ને ફાલ્યું
મસ્તીમાં રહેતું મશગૂલ

મારી વેણીમાં ચાર ચાર ફૂલ
અંબોડલે સોહે સોહામણી ઝૂલ



ત્રીજું ફૂલ,
જાણે મારા સાસુજી આકરા
જાણે પેલું સૂર્યુમુખી ફૂલ
સૂરજ ઉગતાની સાથે માંડતુ એ મ્હેકવા
સાંજ સુધી કાઢતું એ ભૂલ



મારી વેણીમાં ચાર ચાર ફૂલ
અંબોડલે સોહે સોહામણી ઝૂલ



ચોથું ફૂલ,
જાણે મારા હૈયાના હારનું
જાણે પેલું રાતરાણી ફૂલ
દિવસે ના બોલે એ મોટાના માનમાં
રાતડીએ બોલે બૂલબૂલ



મારી વેણીમાં ચાર ચાર ફૂલ
અંબોડલે સોહે સોહામણી ઝૂલ

આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું

 

આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું એની રે વ્યથા હું તો આઠે પહોર વેઠું
હાં ખેલતી અમથી હુતુતુતુ કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેન્ડનું પેઠું

પરણેતર એને બસ ગુજ્જુ ડૉક્ટર જોઈએ ને પંડે બનવું છે નર્સ
રાજ્જા થકે વાઢકાપ કરાવી ગજવા કપાવી ભરવી રે એને પર્સ
હાં રે સોચે ક્યારે ટળશે વિધિનો કર્સ કે ના રહે રાજકુમારથી છેટું
આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેંડનું પેઠું

દાણો એક ખિલનો પાંગરે કે ચહેરો એનો અખિલ થૈ જાય વિહ્વળ
હરી વાળ રુંવાટી કરી ચામ સુંવાળી કલેવરે રે ખીલવવા કમળ
યુ ટ્યુબ દર્પણ સમક્ષ સર્પણ થઈને નાચે એ પ્યારું પાલતું ઘેટું
આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેંડનું પેઠું

ના દિશાભાન કઈ મંઝિલ લેવી પણ શૉફર ઝંખે સ્પોર્ટ કાર લેવી
જાણી ખુદને રૂપરૂપની દેવી ગિફ્ટ તો જોઈએ હિરા માણેક જેવી
યુએસ પરદેશ પેલે પાર જાવા શમણાંમાંયે એ તો હાં શોધે સેતુ
આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેંડનું પેઠું

રસોઈ ને ઘરકામ ના જાણે થોડું અને શિખામણ દેતાં ફેરવે મોઢું
બેડરૂમ કે બાથરૂમમાં બસ એતો જીવતી ને શોપીસ જાણે રસોડું
ફોન બિલ મોટું લાવે ઘેર રાતે મોડું આવે ના રે થાતું હું તો ચેતું
આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેંડનું પેઠું

બેખર્ચાળ બ્રાંડ લઈ પાર્ટીઓ ગ્રાંડ દઈ એ ગુંજતી ડૉન્ટ વરી ડૅડ
મોજશોખ જ ગમે રોકટોક ન ખમે બહુ રે બોલતી ડૉન્ટ ગેટ મૅડ
ચેનચાળામાં રે વદે આઈ લવ યુ ડૅડ મનમાં થતું વારંવાર ભેટું
આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેંડનું પેઠું

‘દીકરી તો છે પારકી થાપણ’ એહ વિચારે આજ ભિંજાઈ પાંપણ
જળ જેણે ન કદીયે પાયું હાથ એ ટીસ્યુ લાયું શું આયુનું ડહાપણ
બાલમંદિર બાળા મેલી દિલ સ્મૃતિમાળા માંજજે સાસરીયે બેડું
આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેંડનું પેઠું

આજ દીકરીને અઢારમું બેઠું એની રે વ્યથા હું તો આઠે પહોર વેઠું
હાં ખેલતી અમથી હુતુતુતુ કે દિલમાં એના ભૂત બોયફ્રેન્ડનું પેઠું 

દિલીપ ર. પટેલ
ઓરેન્જ, કેલિફોર્નીયા

સામાય ધસી જઇયે, આધાંય ખસી જઇયે,

  

સામાય ધસી જઇયે, આધાંય ખસી જઇયે,

એકાદ મળે ક્ષણ તો ક્ષણમાંય વસી જઇયે.

આમેય વિતાવવાની છે રાત સરોવરમાં,

તો ચાલ કમલદલમાં આ રાતવસી જઇયે.

એકેક કસોટીમાં છે પાર ઉતરવાનું,

હર શ્વાસ કસોટી છે, એનેય કસી જઇયે.

આ ફીણ તરંગોનાં છે શીખ સમંદરની,

રેતાળ કિનારા પર હેતાળ હસી જઇયે.

ઉત્કંઠ હવામાં છે સંગાથ સુગંઘોનો,

હોવુંય હવે ઉત્સવ, આકંઠ શ્વસી જઇયે.

 – રાજેન્દ્ર શુકલ

એ બાળપણ માં જીવી લેવાનું મન થાય છે ….

વળી ,આજ છબછબીયા કરવાનું મન થાય છે ,
જંજટ પળોજણો થી ભાગી જવાનું મન થાય છે ,
અધૂરા કિસ્સા ઓ પુરા કરવાનું મન થાય છે,
ફરી એ બાળપણ જીવી લેવાનું મન થાય છે .

જીવન ને ભરતી થી ઓટ માં લઇ જવાનું મન થાય છે,
દુખો ને દુર કરી ખુશીયો માં આળોટવાનું મન થાય છે,
કડવાટ બધી ખંખેરી, મીઠાશ ઘોળવાનું મન થાય છે ,
ફરી એ બાળપણ જીવી લેવાનું મન થાય છે .

એ મીઠી પળો યાદ કરી જીવી લેવાનું મન થાય છે ,
ફરી ફ્લેશ બેક માં જઈ ચડવાનું મન થાય છે ,
વળી,ખાબોચિયા માં હોડી તરાવવાનું નું મન થાય છે
ફરી એ બાળપણ જીવી લેવાનું મન થાય છે .

રેતી ના ઢગલા માં ફરી છીપલાં શોધવાનું મન થાય છે ,
વળી , ચોકલેટ માટે જીદ કરી રડવાનું મન થાય છે,
કીટ્ટા ને બુચ્ચા વળી રમત રમવાનું મન થાય છે ,
ફરી એ બાળપણ જીવી લેવાનું મન થાય છે .

નથી જોઈતું પાછુ છતા ‘કૃતિ’ ને એ બાળપણ માં જીવી લેવાનું મન થાય છે ..

પંખી ઓ માળે પાછા ફર્યા કે સાંજ પડી….

પંખી ઓ માળે પાછા ફર્યા કે સાંજ પડી ,

સુરજે કીધી અલવિદા કે પાછી સાંજ પડી ,

સોનેરી રંગો આભ માં ભળ્યા કે પાછી સાંજ પડી ,

કાળી રાતે કર્યા પાછા ટકોરા કે સાંજ પડી .

મંદિરે ઝાલર વાગી કે પાછી સાંજ પડી ,

સંધ્યા ,ઉષા એક મેક માં ભળી કે સાંજ પડી .

કોલાહલ પાછી શાંત પડી કે સાંજ પડી .

આજ ની પળોજણ પૂરી થઇ કે સાંજ પડી .

દસ્તક નવા કિરણે દીધી કે પછી સાંજ પડી

એકલતા પાછી ‘કૃતિ’ માં ઢળી કે સાંજ પડી ,

:- કૃતિ (૧૦/૦૭ /૨૦૧૨)

મોતની ય બાદ તારી ઝંખના 

મોતની  ય  બાદ   તારી   ઝંખના   કરતો   રહ્યો
કે  તું  જન્નતમાં  મળે  એવી  દુઆ  કરતો  રહ્યો

જો  તું  જાણે  તો  ભરી  મહેફિલ  તજીને સાથ દે
એવી   એકલતાભરી  મારી   દશા   કરતો  રહ્યો

એ હતો એક  મોહ  કે  રહેશું  જીવનભર  સાથમાં
પ્રેમ  તો  એ  છે  જે  આપણને  જુદા  કરતો રહ્યો

મેં  બુરા ખ્યાલો ય રાખ્યા,  ને અમલ પણ ના કર્યો
પાપની  ને   પુણ્યની   ભેગી  મજા   કરતો  રહ્યો

ક્યાં  અનુભવ  જિંદગીના,   ક્યાં  કવિતાનો નશો
ઝેર  જે   મળતું  ગયું,   એની  સુરા  કરતો  રહ્યો

ન્યાય  પણ ‘બેફામ’  આ પાપી યુગે  અવળો  કર્યો
પુણ્ય   મેં  જે  જે  કર્યાં   એની  સજા કરતો રહ્યો

-બરકત વિરાણી ‘બેફામ’